به یک دوست

دوست عزیز، دو سال از آخرین دیدارمان می‌گذرد، و بیشتر از آنکه برایت بنویسم به تو فکر می‌کنم، که آن هم به اندازهٔ کافی نیست.

دوست عزیز، $\Delta t=\mathrm{۲}$ سال از دیدارمان می‌گذرد. فکر به تو را $f$، نامه به تو را $n$ و اندازهٔ کافی را $k$ بنامیم: $f>n$ و $n\ll k$.

دوست ؛ از دیدار $\Delta t=\mathrm{۲}$ سال ؛ فکر $f$، نامه $n$، کافی $k$؛ $f>n\ll k$.

تو ششصد کیلومتر دورتر زندگی می‌کنی. قطار پنج ساعت راه است و قیمتش تقریباً به اندازهٔ سه شام بیرون است، پس سالی دو بار از پسش برمی‌آیم.

فاصلهٔ ما $s=\mathrm{۶۰۰}$ کیلومتر است. قطار $\mathrm{۵}$ ساعت راه است و هزینه‌اش حدود $\mathrm{۳}$ شام بیرون است، پس سالی $\mathrm{۲}$ بار ممکن است.

فاصله $s=\mathrm{۶۰۰}$ کیلومتر ؛ قطار $\mathrm{۵}$ ساعت ؛ هزینه $c$، شام $q$، سفر در سال $m$؛ $c\approx \mathrm{۳}\cdot q\Rightarrow m=\mathrm{۲}$.

این را قول می‌دهم: پیش از پایان تابستان، روزی هست که در خانه‌ات را می‌زنم. اگر آن روز نباشی، تا روز بعد صبر می‌کنم.

قول می‌دهم پیش از پایان تابستان روزی $d$ هست که در خانه‌ات را می‌زنم. اگر آن روز نباشی، روز $d+\mathrm{۱}$ دوباره می‌آیم.

پایان تابستان $e$؛ در زدن در روز $d$، $K(d)$؛ نبودن $A(d)$؛ $\exists d<e,K(d)$ و $A(d)\Rightarrow K(d+\mathrm{۱})$.

تا آن وقت، هر وقت توانستی بنویس. یک خط از تو بیش از صد خط از غریبه‌ها می‌ارزد.

تا آن وقت، هر وقت توانستی بنویس. ارزش یک خط از تو $x$ و یک خط از غریبه $y$ است، و $x>\mathrm{۱۰۰}\cdot y$.

هر وقت وقت $\tau$ هست ، $\exists \tau$، بنویس ؛ $\mathrm{۱}\cdot x>\mathrm{۱۰۰}\cdot y$.