ساعتی که هرگز نیست

سالی یک بار، در بهار، ساعت‌ها از دو یکراست به سه می‌پرند. ساعتِ میان این دو هرگز اتفاق نمی‌افتد.

سالی یک بار، در بهار، ساعت‌ها می‌پرند: $\mathrm{۲}:\mathrm{۰۰}\to \mathrm{۳}:\mathrm{۰۰}$. ساعتِ میان این دو هرگز اتفاق نمی‌افتد.

ساعتِ میانی $h$: $\mathrm{۲}:\mathrm{۰۰}\to \mathrm{۳}:\mathrm{۰۰}\Rightarrow \nexists h$.

اگر از یازده شب تا هفت صبح بخوابی، معمولاً هشت ساعت خوابیده‌ای. در آن شب فقط هفت ساعت می‌خوابی، چون یک ساعت جا افتاده است.

خواب از $\mathrm{۲۳}:\mathrm{۰۰}$ تا $\mathrm{۷}:\mathrm{۰۰}$ معمولاً $\mathrm{۸}$ ساعت است. در آن شب $\mathrm{۸}-\mathrm{۱}=\mathrm{۷}$ ساعت می‌شود، چون $\mathrm{۱}$ ساعت جا افتاده است.

$\mathrm{۲۳}:\mathrm{۰۰}\to \mathrm{۷}:\mathrm{۰۰}$: $\mathrm{۸}-\mathrm{۱}=\mathrm{۷}$.

درس این است: اگر می‌خواهی در آن شب هشت ساعت بخوابی، ساعت ده به رختخواب برو. به وقتِ واقعی از ده تا شش می‌خوابی که هشت ساعت است، و ساعتِ صبح هفت را نشان می‌دهد. ساعت‌های خوابت را بشمار، نه عددهای روی ساعت.

درس: برای $\mathrm{۸}$ ساعت خواب در آن شب، ساعت $\mathrm{۲۲}:\mathrm{۰۰}$ بخواب. به وقتِ واقعی از $\mathrm{۲۲}:\mathrm{۰۰}$ تا $\mathrm{۶}:\mathrm{۰۰}$ می‌شود $\mathrm{۶}+\mathrm{۲۴}-\mathrm{۲۲}=\mathrm{۸}$ ساعت، اما ساعتِ صبح $\mathrm{۶}+\mathrm{۱}=\mathrm{۷}$ را نشان می‌دهد. قاعده: هر ساعتی که نشان بدهد، $\Delta t\ge \mathrm{۸}$ ساعت بخواب.

$\mathrm{۲۲}:\mathrm{۰۰}\to \mathrm{۶}:\mathrm{۰۰}$: $\mathrm{۶}+\mathrm{۲۴}-\mathrm{۲۲}=\mathrm{۸}$؛ ساعت: $\mathrm{۶}+\mathrm{۱}=\mathrm{۷}$. قاعده: $\Delta t\ge \mathrm{۸}$.

پاییز ساعت‌ها از دو به یک برمی‌گردند و شب نُه ساعت می‌شود. در طولِ سال ساعتی که گرفته شد پس داده می‌شود؛ یعنی چیزی دزدیده نشده، فقط قرض گرفته شده.

پاییز ساعت‌ها برمی‌گردند: $\mathrm{۲}:\mathrm{۰۰}\to \mathrm{۱}:\mathrm{۰۰}$ و شب $\mathrm{۸}+\mathrm{۱}=\mathrm{۹}$ ساعت می‌شود. در طولِ سال $-\mathrm{۱}+\mathrm{۱}=\mathrm{۰}$؛ چیزی دزدیده نشده، فقط قرض گرفته شده.

$\mathrm{۲}:\mathrm{۰۰}\to \mathrm{۱}:\mathrm{۰۰}$: $\mathrm{۸}+\mathrm{۱}=\mathrm{۹}$. سال: $-\mathrm{۱}+\mathrm{۱}=\mathrm{۰}$.